فصل نهم : آخرين شريعت واژهء « دين » در لغت به معناى جزا و پاداش و همچنين به معناى اطاعت و پيروى از فرمان آمده است ، و در اصطلاح به مجموعهء عقايد و قوانين و آدابى گفته مىشود كه در سايهء آن انسان مىتواند به سعادت و خوشبختى دو جهان رسيده و از نظر فردى ، اجتماعى ، اخلاقى و تربيتى در مسير صحيح گام بردارد . كلمهء « اسلام » در اصل به معناى تسليم بودن و اطاعت آمده است . و آيين حقيقى در پيشگاه خداوند همان تسليم بودن در برابر فرمان اوست . در واقع روح دين در همهء زمانها چيزى جز تسليم بودن در برابر حقيقت نيست ، ولى از آنجا كه آيين پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم عالىترين نمونهء تسليم در برابر خداوند است ، نام « اسلام » براى آن انتخاب شده است . البته دعوت اسلام به توحيد و نبوت و مانند آن دعوت تازه‌اى نيست ، بلكه تمام اصولى كه دربارهء مسائل ريشه‌اى و بنيادى وجود دارد در همهء اديان آسمانى يكى است . آرى ، همراه با تكامل جوامع و فرهنگ‌هاى انسانى ، قوانين و مقررات فرعى و جزئى نيز رشد و تكامل پيدا كرده است و با